***میگویند ایران بیش از 36 هزار رشته قنات فعال دارد و حالا 11 رشته از این قناتها جهانی شده و به فهرست میراث جهانی یونسکو راه یافته است. فهرستی موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به همه انسان های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص هستند و حفاظت از این آثار پس از ثبت در عین باقی ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوطه، برعهده همه کشورهای عضو است.
یازده قنات راه یافته به فهرست میراث جهانی یونسکو به این شرح هستند:

*** «قنات بلده فردوس» قناتی در شهر تاریخی فردوس در مشهد است و میگویند نظام تنظیم آب آن را شیخ بهایی اجرا کرده و بیش از 37 کیلومتر طول دارد. این قنات که تکنولوژی متفاوتی از سایر قناتهای ایران دارد، تاریخ ساختش به دوران ساسانیان باز می گردد. «فنجان» واحدی برای اندازهگیری آب قنات در ایران است. بخش زیادی از آب قنات فردوس وقفی است و این قنات که هنوز فعال است منبع آبیاری بسیاری از باغات و زمین های کشاورزی منطقه است و حتی کانالهای آن ظرفیت پرورش ماهی دارد.

***«قنات حسن آباد و آسیاب میرزا نصرالله» قنات هفتصدساله حسآباد در مهریز یزد و در باغ پهلوانپور قرار دارد و آسیاب میرزا نصرالله هم در کنار آب این قنات ایجاد شده است؛ این قنات از محدوده کوههای غربالبیز آغاز میشود و پس از گذر از شهرستان مهریز تا روستای دهنو، حسنآباد و مریمآباد یزد هم امتداد مییابد. یکی از ویژگیهای این قنات آب با کیفیت آن است، در کانالهای این قنات لایههای گچی و نمکی تشکیل نمیشود و این باعث شده است تا آب قنات بدون هیچگونه املاحی از جمله کلسیم، سدیم، منیزیم به آبادیهای پایین دست انتقال یابد.
***«قنات گوهر ریز جوپار» یکی از فعالترین قناتهای جوپار کرمان است که در دوره صفویه حفرشده و حدود 750 سال قدمت دارد. قنات گوهرریز سه هزار و ۵۵۶ متر طول و ۱۲۹ حلقه چاه دارد و حدود ۳۳۰ هکتار اراضی باغ شهر جوپار را آبیاری میکند. در سال 1329 آنتونی اسمیت جهانگرد انگلیسی در جستجوی ماهی سفید کور به این قنات سر زد و وقتی سال 1385 دوباره به دیدن این قنات آمد خودش را درون آب این قنات انداخت و گفت جهانگردی و ماجراجویی برایش از همین قنات شروع شده است و این قنات عشق اول اوست.
***«قنات وزوان» در شمال شهر وَزوان قرار دارد که حدود 2500 تا 3000 سال قدمت دارد. این قنات بزرگ در گذشته دارای سه رشته بوده که از محلی بالاتر از بند قدیمی منشعب می شده است. در بالای بند قنات، دو شکاف زیرزمینی (در اصطلاح محلی کِر) یا تنور آبی وجود دارد و پس از بند کردن آبِ این شکافها، آب ذخیره شده در پشت سد را به مدت 120 روز (از دهم آذر تا دهم فروردین سال بعد) به مخازن بزرگی که در زیر زمین وجود دارد هدایت میکند و پس از گشایش دریچههای تعبیه شده در سد به تدریج آب ذخیره شده به صورت خود جوش و با کمک نیروی ثقل زمین، به چرخه مصرف باز میگردد.
***«قنات مزدآباد» قناتی کهن در شاهینشهر و میمه است. این قنات یکی از طولانیترین قناتهای منطقه و با دبی 110 لیتر در ثانیه از پر آبترین قناتهاست. یکی از ویژگیهای این قنات،کیفیت آب این قنات است. آب آن، سرد و گرم است و تاسیسات سد مانند آن که آب را ذخیره می کند، وجه تمایز این قنات است.
برچسب:
نویسنده: استخدام کار